Δευτέρα 9 Αυγούστου 2010

...a fair deal

Βρέθηκα με μια παρέα ναυλομεσιτών στη Ζάκυνθο, στην παραλία που γεννά η καρέτα καρέτα.
Και όταν εξαντλήσαμε τα των "δεικτών" και της αγοράς, αποφασίσαμε να πάμε για ψάρεμα χρησιμοποιώντας την χάι τεκ τεχνική "paragadi"

Αγοράσαμε έναν πλαστικό κουβά με ακριβώς εκατό περίπου agistri τα οποία χάριν των paramala ήταν συνδεδεμένα με μία χονδρή, αλλά όχι πολύ, misineza ονόματι mana.
Ολος αυτός ο περίπλοκος μηχανισμός, έμαθα πως, ονομάζεται paragadi..... euro 46
κατόπιν αγοράσαμε δύο κιλά marida χονδρές αλλά όχι πολύ .... euro 6 ... και ο πιο αιμοβόρος της παρέας τις έκοψε στη μέση μ ένα maheri
Και dolosame ακριβώς εκατό περίπου agistri αγκιστρώνοντας τα πτώματα της τεμαχισμένης marida απάνω του
Και στις άκρες της misineza-mana, δέσαμε chamadoures και varidia, μπήκαμε στη βάρκα κι΄ ήταν η ώρα δύο μετά το μεσονύχτi, ώρα κατάλληλη να ροβολήσουμε προς το πέλαγο

Και του πελάγου η δροσιά μας ξεπάγιασε, μα το φεγγάρι που ήταν ξάπλα χαμογελούσε κοροϊδευτικά βλέποντάς με να αηδιάζω με τη μυρουδιά του doloma και μου έκοψε κάθε ποιητική διάθεση
Και μέχρι να φτάσουμε στον psarotopos έμαθα διάφορα χρήσιμα όπως ¨ξάπλα το φεγγάρι όρθιος ο καετάνιος¨, "ποτέ δε κατουράμε σοφράνο !", "μπροσοχή μη σε τρουπήσει τ΄αγκίστρι" και άλλα διδαχτικά

Και φτάσαμε στον psarotopos
Και εναποθέσαμε στην μέση του πελάγου το paragadi, πράγμα το οποίο είναι κάτι σαν το firm offer.
Περιμένοντας απάντηση στη φέρμα, γυρίσαμε, κοιμηθήκαμε, ξυπνήσαμε και πήγαμε να πάρουμε το counter offer, δηλαδή να το μαζέψουμε

Και ενώ το φως του ήλιου άρχιζε να λούζει τη θάλασσα προσεχτικά, εμείς σηκώσαμε ακριβώς 100 περίπου αγκίστρια χωρίς doloma, δεμένα ακόμα πάνω σε paramala που κατέληγαν σε misineza που τη λένε mana
Και το πέλαγο, αντί για counter offer, μας δώρισε δύο φρεσκότατα πλακέ ψάρια τύπου salahi gia soupa καθώς και δύο μακρόστενα mougri επίσης φρέσκα και gia soupa επίσης
Άπαντα τα ανωτέρω τα είχε κρεμάσει πάνω σε τέσσερα από τα εκατό agistri, μα κράτησε όλο το doloma προφανώς για τον κόπο του

Και φυσικά ζύγισα τα ψάρια που μας έδωσε το πέλαγος και ήταν, σύνολον κιλά δύο

post fixture report:
δύο ακριβώς κιλά από σχεδόν φρέσκες marida που βρωμούσαν σε ανταλλαγή με δύο κιλά φρεσκότατα ψάρια άλλου είδους που τα κάναμε σούπα, ίσον, ... μια σχεδόν δίκαια ανταλλαγή

Tώρα γιατί οι άλλοι επέμεναν πως πήγαμε για psarema, εγώ ακόμα δεν τόχω καταλάβει...

Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010

SARS VS Pireas2003, σημειώσατε 1

...μια φορά κι΄ έναν καιρό,  κάπου στο Μάϊο του 2003, είχε γραφτεί ένα από τα τελευταία editorials για "τα εν οικω εν δήμω".
εάν μπείτε στον κόπο να το διαβάσετε, θα δείτε πόσο ανησυχητικά ίδια παραμένουν τα πράγματα...
να σας θυμήσω ότι το Pireas 2003, είχε αναβληθεί λόγω SARS.

quote

Να λοιπόν που ζούμε έναν εφιάλτη.
Και το όνομα αυτού SARS.

Προσωπικά δεν φοβάμαι μήπως προσβληθώ από τον υιό. 
Οδηγώ μηχανή, κυκλοφορώ στους δρόμους μας,  δεν κλειδώνομαι στο σπίτι τα Σαββατοκύριακα …. 
Είμαι λοιπόν -  από αυτήν την άποψη – άτομο υψηλού κινδύνου. 
Τι να μου κάνει ο SARS;   
Τι να μας κάνει ο SARS;
Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.   Η άτυπη πνευμονία είναι πλέον διάσημη.  Σήμερα, την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, σε ένα Ελληνικό νοσοκομείο στο οποίο κάθε ώρα πιθανόν και ένας συνάνθρωπός μας να πεθαίνει, νοσηλεύεται μία κοπέλα η οποία ενδεχομένως έχει προσβληθεί από τον υιό.   Ο θάνατος δεν αποτελεί είδηση.  Όσοι πεθαίνουν από καρδιά, από ανεύρυσμα, κλπ. δεν συγκινούν παρά τους συγγενείς τους.  Το συγκεκριμένο όμως νοσοκομείο το οποίο φιλοξενεί το πιθανό κρούσμα SARS γέμισε δημοσιογράφους οι οποίοι ¨συγκινημένοι και συγκλονισμένοι¨ παρακολουθούν την πορεία της υγείας κάποιας κοπέλας η οποία ίσως να έχει προσβληθεί από τον SARS
Το πρώτο πιθανό θύμα στην χώρα μας.
Ο υιός έχει πλέον τα προσόντα να μας φοβίσει εκ του σύνεγγυς. 
Η μάλλον να μας τρομοκρατήσει.  
Στο ενεργητικό του έχει λίγα θύματα για την ώρα αλλά έχει δυνατότητες. 
Είναι προικισμένος με ¨δημοσιότητα¨.  Είναι το ¨αγαπημένο¨ παιδί των media.

Πιστεύω όμως – και αυτό αποτελεί προσωπική και μόνον γνώμη για την οποία πιθανόν να μετανοήσω σύντομα – ότι ο υιός έχει μεγαλύτερες δυνατότητες δημιουργίας θυμάτων στον κόσμο της οικονομίας, του τουρισμού και της πολιτικής παρά στον κόσμο τον ιατρικό. 
Φαντάζομαι τις άδειες παραλίες της Σαντορίνης το φετινό καλοκαίρι και αρρωσταίνω.  Φαντάζομαι τις πιθανές επιπτώσεις στην Ολυμπιάδα και νιώθω να ανεβαίνει ο πυρετός. Φαντάζομαι Ολυμπιακούς αγώνες με άδειες κερκίδες και νιώθω δύσπνοια.  Φαντάζομαι τον δείκτη της ανεργίας και τις ακάλυπτες επιταγές όσων ασχολούνται με τον τουρισμό και ιδρώνω.  
Τα συμπτώματα του υιού με κυριεύουν αλλά δεν μπορεί να βοηθήσει κανένα νοσοκομείο, κανένα φάρμακο.
Και με την ναυτιλία τι γίνεται;  
Τα πλοία μας θα μπορούν να επισκέπτονται τα λιμάνια της Κίνας;  
Οι επισκευαστικές μονάδες;  
Τα νεόκτιστα πλοία; 
Ποιες οδηγίες θα πρέπει να αναμένουμε;
Ποιες απαγορεύσεις και ποιες συνέπειες;
Ποια μέτρα θα πρέπει να πάρουμε από μόνοι μας;
 
Το πρώτο ¨ναυτιλιακό¨ θύμα του υιού, λέγεται Πειραιάς 2003.  
Με όσο κέφι ξεκίνησε η φετινή διοργάνωση τόσο άδοξα έληξε ……
¨Η παράστασις αναβάλλεται μέχρι νεοτέρας …..¨
Ποιους φοβόμαστε;   Τους Κινέζους;     Κατ΄ αναλογία έχουν ίσως τα λιγότερα θύματα στον κόσμο.   Τους Καναδούς;   Μήπως τους Αμερικάνους;
Τελικά δεν πρόκειται να πλένω τα χέρια μου κάθε 2 λεπτά.  Δεν πρόκειται να προσέχω μην τυχόν και αναπνεύσω τον μολυσμένο υιό.   Θα συνεχίσω να χαιρετώ τους φίλους και τους γνωστούς δια χειραψίας.   Δεν σκοπεύω να βάλω ιατρική μάσκα…..   Ο υιός, στον βαθμό που μπορεί, με έχει μολύνει ήδη.  Όλους μας έχει μολύνει.  
Εάν καταφέρει μάλιστα να εξελιχθεί και να γίνει και πραγματικό ιατρικό πρόβλημα – πράγμα το οποίο βέβαια απεύχομαι – τότε θα τον φοβηθώ αληθινά και πάλι όμως δεν θα γίνω υπερβολικός, ούτε ρατσιστής.   Απλώς προσεκτικός.

Για την ώρα σκοπεύω μόνον να κλείσω τα μάτια μου και να ονειρευτώ ένα κόσμο άλλο.  Καλύτερο.  Καθώς θα έλεγε ο ποιητής,  ΄ θα κατεβάσω την μαύρην ομπόλια για να πάψει κι΄ ο νους με τα μάτια να βλέπει΄

Επί τη ευκαιρία.
Ο Οσάμα Μπίν Λάντεν δεν βρέθηκε ακόμα, ο Σαντάμ Χουσείν άφαντος, ……. και η αιτία για την άνοδο της ναυλαγοράς άγνωστη και αυτή.    
Ο ευρών αμοιφθήσεται!

unquote

άντε και καλές επαναλήψεις μας εύχομαι...

Τομάζο Παγώνης

Παρατηρησεις επι του 1ου κειμενου του HSA-BLOG

Καλοριζικο και κορακοζωητο (πολυχρονο δηλαδη,οπως οι πολιτικοι)
Και μια ερωτηση το ''μπλοκιν εντ τραπιν '' εχει καμμια σχεση με τα
blogs ? ή ειναι πρωτα ξενα εξαδελφια ?dpi

περί επανεκδόσεως




Μια φορά κι΄ έναν καιρό, κάποια μέλη του Δ.Σ. του HSA, είχαν καταφέρει να εκδίδουν μια 15μερη (αν θυμάμαι καλά) επιθεώρηση που λεγόταν "Τα εν Οίκω, εν Δήμω".
Και ενώ έχουν περάσει "αιώνες" από την τελευταία έκδοση, υπάρχουν ακόμα μέλη που ζητούν την επανέκδοσή της.
Όμως τα χρόνια πέρασαν και η τεχνολογία μας δίνει την δυνατότητα να επικοινωνούμε με άλλα μέσα.
Ιδού λοιπόν "Τα εν Οικω, εν Δήμω", .... σε μορφή Μπλογκ.

Ελπίζουμε πως αυτή τη φορά θα βοηθήσετε όλοι.....

Τομάζο Παγώνης